எல்காத் அசூரிம்

கூர்மையான கத்திகளின் நிலப்பகுதி, அல்லது வீரர்களின் களம், (2 சாமுவேல் 2:16). சவுலுக்கும் அவன் குடும்பத்திற்கும் பெரும் இழப்பை ஏற்படுத்திய கில்போவா போருக்குப் பிறகு, தாவீது தெய்வீக வழிகாட்டுதலின்படி எபிரோனில் குடியேறி, அங்கே யூதாவின் மீது ராஜாவாக அபிஷேகம் பண்ணப்பட்டான். கில்போவாவிலிருந்து தப்பியோடியவர்களில் சவுலின் உயிருடன் இருந்த ஒரே மகனான இஸ்போசேத்தும் ஒருவன்; சவுலின் பெரியப்பாவின் மகனான அப்னேர் அவனை யோர்தானைக் கடந்து மக்னாயீமுக்குக் கொண்டுசென்று, அங்கே அவனை ராஜாவாக அறிவித்தான். அப்னேர் தனது அதிகாரத்தின்கீழ் இருந்த படைகள் அனைத்தையும் ஒன்றுதிரட்டி, தாவீதிடமிருந்து யூதாவைக் கைப்பற்றும் நோக்கத்துடன் கிபியோனுக்குப் புறப்பட்டுச் சென்றான். கிபியோன் ஊர் அமைந்திருந்த குன்றின் கிழக்கே இருந்த குளத்தின் தெற்கே முகாமிட்டிருந்த தாவீதின் பயிற்சிபெற்ற வீரர்களின் படைக்கு யோவாப் தளபதியாக இருந்தான்; அப்னேரின் படை அக்குளத்தின் வடக்கே முகாமிட்டிருந்தது. இரு தரப்பிலிருந்தும் பன்னிரண்டு வாலிபர்கள் ஒருவரோடொருவர் தனிப்போர் புரிந்து இம்முடிவை எடுக்க வேண்டும் என்று அப்னேர் முன்மொழிந்தான். அவர்கள் ஒருவரையொருவர் மிகக் கடுமையாக எதிர்த்து, “ஒவ்வொருவரும் தங்கள் தங்கள் தோழனுடைய தலையைப் பிடித்து, தங்கள் தங்கள் பட்டயங்களைத் தோழனின் விலாவிலே பாய்ச்சினார்கள்; இதனால் அவர்கள் அனைவரும் ஒன்றாக விழுந்து மடிந்தார்கள்; எனவே அந்த இடம் எல்காத்-அசூரிம் என்று அழைக்கப்பட்டது.” இவ்வாறு இந்த வீரர்களின் போர் முடிவுக்கு வராததால், இரு படைகளுக்கும் இடையே ஒரு கடுமையான பொதுப்போர் மூண்டது; இதில் அப்னேரின் கீழிருந்த இஸ்ரவேலர்கள் முற்றிலும் முறியடிக்கப்பட்டார்கள். இந்தப் போரின் பொதுவான முடிவு என்னவென்றால், “தாவீது மென்மேலும் பலப்பட்டான்; சவுலின் குடும்பமோ மென்மேலும் பலவீனப்பட்டுப்போயிற்று” (2 சாமுவேல் 3:1).