யூதாஸ்

சீமோனின் மகன் (யோவான் 6:71; 13:2, 26); இஸ்காரியோத்து என்று அழைக்கப்பட்டவர், அதாவது கீரியோத்தைச் சேர்ந்த மனிதர் (யோசுவா 15:25). முதல் மூன்று நற்செய்தி நூல்களில் கொடுக்கப்பட்டுள்ள அப்போஸ்தலர்களின் பட்டியலில் இவரது பெயர் எப்போதும் கடைசியாகவே உள்ளது. இவரது சுபாவத்தின் தீமை படிப்படியாக வெளிப்பட்டு, இறுதியில் “சாத்தான் அவருக்குள் புகுந்தான்” (யோவான் 13:27), அவர் நம்முடைய ஆண்டவரைக் காட்டிக்கொடுத்தார் (யோவான் 18:3). பின்னர் அவர் “மிகுந்த மனவேதனையோடு கதறி” தனது பாவத்தை ஒப்புக்கொண்டு, தனது அக்கிரமத்தின் கூலியாகப் பெற்ற பணத்தை தேவாலயத்தின் தரையில் எறிந்துவிட்டு, “புறப்பட்டுப்போய், நான்றுகொண்டு செத்தான்” (மத்தேயு 27:5). அவர் தனது குற்றத்திலேயே அழிந்து, “தனக்குரிய இடத்திற்குப் போனான்” (அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 1:25). அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 1:18-ல் அவர் “தலைகீழாக விழுந்து, நடுவே வெடித்து, அவன் குடல்களெல்லாம் சரிந்துபோயிற்று” என்று கூறப்பட்டுள்ள செய்தி மத்தேயு 27:5-க்கு முரணானது அல்ல. தற்கொலை செய்துகொண்டவர் முதலில் ஒருவேளை இன்னோம் பள்ளத்தாக்கின் மேல் தூக்கிட்டுக்கொண்டிருக்கலாம், “கயிறு அறுந்துபோகவே, அல்லது அவர் தொங்கிய கிளை முறிந்துபோகவே, அவர் குப்புற விழுந்து, கீழே இருந்த கற்பாறைகளில் மோதி நசுங்கிச் சிதறினார்.”

அத்தகைய ஒரு மனிதர் ஏன் அப்போஸ்தலராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார் என்பது நமக்குத் தெரியாது, ஆனால் “தன்னைக் காட்டிக்கொடுப்பவன் யார் என்று இயேசு ஆதிமுதலாக அறிந்திருந்தார்” (யோவான் 6:64) என்று எழுதப்பட்டுள்ளது. தன் போதகரைக் காட்டிக்கொடுக்க யூதாஸைத் தூண்டிய நோக்கங்கள் என்ன என்ற கேள்விக்கு எந்தத் திருப்திகரமான பதிலும் அளிக்க முடியாது. “கூறப்படும் காரணங்களில் எதையாவது ஒன்றை மட்டுமே அவரை வழிநடத்தியதாக நாம் தீர்மானிக்க வேண்டியதில்லை. குற்றம் என்பது பெரும்பாலும், குற்றவாளியின் மனதில் பெரும் குழப்பத்தோடு சீறிப்பாயும் நூற்றுக்கணக்கான நோக்கங்களின் விளைவே ஆகும்.”