மெல்கிசேதேக்கு

நீதியின் ராஜா; சாலேமின் ராஜா. இவரைப் பற்றி நாம் அறிவதெல்லாம் ஆதியாகமம் 14:18-20-ல் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. பழைய ஏற்பாட்டில் அதன்பிறகு இவர் சங்கீதங்கள் 110:4-ல் ஒரேயொரு முறை மட்டுமே குறிப்பிடப்படுகிறார். இவரது வரலாற்றின் முன்னடையாள முக்கியத்துவம் எபிரெயருக்கு எழுதப்பட்ட நிருபம் 7-ஆம் அதிகாரத்தில் விரிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளது. ஆரோனின் ஆசாரியத்துவத்தைவிட இவரது ஆசாரியத்துவம் மேன்மையானது என்பதை அப்போஸ்தலன் பல வழிகளில் சுட்டிக்காட்டுகிறார்: (1) ஆபிரகாமே இவருக்கு தசமபாகம் கொடுத்தார்; (2) இவர் ஆபிரகாமை ஆசீர்வதித்தார்; (3) என்றென்றைக்கும் உயிரோடிருக்கும் ஒரு ஆசாரியருக்கு இவர் முன்னடையாளமாக இருக்கிறார்; (4) இன்னும் பிறந்திராத லேவி, ஆபிரகாமின் மூலமாக இவருக்குத் தசமபாகம் கொடுத்தார்; (5) கிறிஸ்துவில் இவரது ஆசாரியத்துவத்தின் நிரந்தரத்தன்மை லேவிய முறைமையின் நீக்கத்தைக் குறித்தது; (6) இவர் ஆணையிடப்படாமல் ஆசாரியராக்கப்படவில்லை; மற்றும் (7) இவரது ஆசாரியத்துவம் மற்றவருக்குக் கடத்தப்படவோ அல்லது மரணத்தால் தடைபடவோ முடியாது: “இவர் என்றென்றைக்கும் இருக்கிறபடியால், மாறாத ஆசாரியத்துவமுடையவராயிருக்கிறார்.”

இந்த மர்மமான நபர் யார் என்ற கேள்வி நவீன காலத்தில் பல ஊகங்களுக்கு வழிவகுத்துள்ளது. நோவாவின் குமாரனாகிய சேம், இந்நாள்வரை உயிரோடு இருந்திருக்கக்கூடும் என்றும் அவரே இவர் என்றும் யூதர்களிடையே ஒரு பழைய பாரம்பரியம் உள்ளது. மெல்கிசேதேக்கு ஒரு கானானிய பிரபுவாகவும், மெய்யான தேவனை ஆராதிப்பவராகவும், தமது தனித்துவமான வரலாற்றிலும் பண்பிலும் நமது ஆண்டவரும் பிரதான ஆசாரியருமானவருக்கு ஒரு போதனையூட்டும் முன்னடையாளமாகவும் இருந்தார் (எபிரெயர் 5:6, 7; எபிரெயர் 6:20). அமர்னா பலகைகளில் ஒன்று மெல்கிசேதேக்கின் வாரிசான எருசலேமின் ராஜாவாகிய ஏபெத்-தோப் என்பவரிடமிருந்து வந்ததாகும்; அதில் எபிரெயர் நிருபத்தில் மெல்கிசேதேக்குக்குக் கூறப்பட்டுள்ள அதே பண்புகளையும் மாண்பையும் அவர் தனக்குரியதாகக் கோருகிறார்.