நோவாள்

இளைப்பாறுதல், (எபிரெய மொழியில் நோவா) மெத்தூசலாவின் பேரன் (ஆதியாகமம் 5:25-29). இவர் இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுகள் ஆதாமுடன் சமகாலத்தவராக இருந்தார், ஆதாம் இறந்தபோது சுமார் ஐம்பது வயதுடையவராக இருந்த லாமேக்கின் மகன் ஆவார். இந்தப் பிதா பழைய உலகத்திற்கும் புதிய உலகத்திற்கும் இடையிலான இணைப்பாகச் சரியாகக் கருதப்படுகிறார். இவர் மனித குடும்பத்தின் இரண்டாவது பெரிய மூலப்பிதா ஆவார்.

இவர் பிறந்தபோது இவரது தந்தை லாமேக் கூறிய வார்த்தைகள் (ஆதியாகமம் 5:29) ஒருவிதத்தில் தீர்க்கதரிசனமாக கருதப்படுகின்றன; வாழ்க்கையின் பாரத்தின் கீழ் உள்ள மனிதர்களுக்கு உண்மையான “இளைப்பாறுதலையும் ஆறுதலையும்” அளிப்பவரின் நிழலாக நோவாவை அது சுட்டிக்காட்டுகிறது (மத்தேயு 11:28).

இவர் ஐந்நூறு ஆண்டுகள் வாழ்ந்தார், பின்பு இவருக்கு சேம், காம், யாபேத் என்ற மூன்று மகன்கள் பிறந்தார்கள் (ஆதியாகமம் 5:32). இவர் “நீதிமானும் தன் காலத்தில் உத்தமனுமாய்” இருந்தார், மேலும் “தேவனோடு சஞ்சரித்துக்கொண்டிருந்தார்” (எசேக்கியேல் 14:14, 20 உடன் ஒப்பிடவும்). ஆனால் அக்காலத்தில் காயீனின் சந்ததியாரும் சேத்தின் சந்ததியாரும் கலப்புத்திருமணம் செய்யத் தொடங்கினர், இதனால் தேவபக்தியற்ற ஒரு சந்ததி உருவானது. மனிதர்கள் மேன்மேலும் சீர்கெட்டுப் போனார்கள், தேவன் பூமியிலிருந்து பொல்லாத மனிதர்களை அழிக்கத் தீர்மானித்தார் (ஆதியாகமம் 6:7). ஆனால் தேவன் நோவாவுடன் ஒரு உடன்படிக்கை செய்து, வரவிருந்த ஜலப்பிரளயத்திலிருந்து விடுதலையளிப்பதாக வாக்குறுதி அளித்தார் (18). அதன்படி, அவரும் அவருடைய குடும்பமும் தங்களைக் காப்பாற்றிக்கொள்ள ஒரு பேழையைச் செய்யும்படி கட்டளையிடப்பட்டார் (ஆதியாகமம் 6:14-16). பேழை கட்டப்பட்டுக்கொண்டிருந்தபோது நூற்று இருபது ஆண்டுகள் கடந்தன (ஆதியாகமம் 6:3), அக்காலத்தில் நோவா அந்தத் தலைமுறையின் அவிசுவாசத்திற்கும் பொல்லாப்பிற்கும் விரோதமாகத் தொடர்ந்து சாட்சி பகர்ந்தார் (1 பேதுரு 3:18-20; 2 பேதுரு 2:5).

கர்த்தருடைய கட்டளையின்படி “கோபேர் மரத்தினாலான” பேழை கட்டி முடிக்கப்பட்டபோது, காக்கப்பட வேண்டிய ஜீவராசிகள் அதற்குள் நுழைந்தன; பின்பு நோவாவும் அவருடைய மனைவியும் மகன்களும் மருமகள்களும் அதற்குள் நுழைந்தனர், “யெகோவா அவரை உள்ளே அடைத்தார்” (ஆதியாகமம் 7:16). எச்சரிக்கப்பட்ட நியாயத்தீர்ப்பு இப்போது குற்றமுள்ள உலகத்தின் மேல் வந்தது, “அப்பொழுது இருந்த உலகம் நீரினால் மூழ்கடிக்கப்பட்டு அழிந்தது” (2 பேதுரு 3:6). பேழை நூற்று ஐம்பது நாட்கள் தண்ணீரின் மேல் மிதந்து, பின்னர் அரராத் மலைகளில் தங்கியது (ஆதியாகமம் 8:3, 4); ஆனால் பேழையை விட்டு வெளியேற அவருக்கு தெய்வீக அனுமதி வழங்கப்படுவதற்கு நீண்ட காலம் ஆனது, எனவே அவரும் அவருடைய குடும்பத்தினரும் ஒரு முழு வருடம் அதற்குள் அடைக்கப்பட்டிருந்தனர் (ஆதியாகமம் 6-14).

பேழையை விட்டு வெளியேறிய பிறகு நோவா செய்த முதல் செயல், ஒரு பலிபீடத்தைக் கட்டுவதே ஆகும். வேதத்தில் குறிப்பிடப்பட்ட முதல் பலிபீடம் இதுவே. அங்கே அவர் தேவனுக்கு நன்றியையும் துதியையும் செலுத்தி பலியிட்டார். தேவன் அவருடன் ஒரு உடன்படிக்கை செய்தார், இதுவே தேவனுக்கும் மனிதனுக்கும் இடையிலான முதல் உடன்படிக்கையாகும். மேலும் பூமி அவருக்கு ஒரு புதிய மற்றும் விசேஷ சாசனத்தின் மூலம் உடைமையாகக் கொடுக்கப்பட்டது, அது இந்நாள் வரை நடைமுறையில் உள்ளது (ஆதி. 8:21-9:17). இந்த உடன்படிக்கையின் அடையாளமாகவும் சாட்சியாகவும், இனி ஒருபோதும் பூமி ஜலப்பிரளயத்தால் அழிக்கப்படாது என்பதற்கு ஒரு நிச்சயமான அடையாளமாக வானவில் தேவனால் ஏற்படுத்தப்பட்டது.

ஆனால், ஐயோ! இதற்குப் பிறகு நோவா கொடிய பாவத்தில் விழுந்தார் (ஆதியாகமம் 9:21); இந்தத் துயரமான நிகழ்வின் போது காமின் நடத்தை, அவரது மூன்று மகன்களையும் அவர்களுடைய சந்ததியாரையும் பற்றிய குறிப்பிடத்தக்க தீர்க்கதரிசனத்திற்கு வழிவகுத்தது. நோவா “ஜலப்பிரளயத்திற்குப் பின்பு முந்நூற்று ஐம்பது ஆண்டுகள் உயிரோடிருந்து மரித்தார்” (ஆதியாகமம் 28:29).

நோவாள், அசைவு, (எபிரெய மொழியில் நோஆ) செலொப்பியாத்தின் ஐந்து மகள்களில் ஒருவர் (எண்ணாகமம் 26:33; 27:1; 36:11; யோசுவா 17:3).