அக்காத்

மேட்டு நிலம் அல்லது மலைகள், சிநெயார் தேசத்திலுள்ள ஒரு பட்டணம். இது பாபிலோனுக்கு வடக்கே சுமார் 50 மைல் தொலைவில் உள்ள அக்கர் கூஃப் மேடுகளுடன் அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளது; ஆனால் இது சந்தேகத்திற்குரியது. இது நிம்ரோதின் ராஜ்யத்தின் பட்டணங்களில் ஒன்றாகும் (ஆதியாகமம் 10:10). இது சிப்பாருக்கு எதிரே யூப்ரடீஸ் நதிக்கு அருகில் அமைந்திருந்தது.

இந்தப் பட்டணம் தலைநகரமாக இருந்த நாட்டின் பெயரும் இதுவேயாகும்; அதாவது, வடக்கு அல்லது மேல் பாபிலோனியா. பேழை தங்கிய “கிழக்கின் மலைகளிலிருந்து” வந்த அக்காதியர்கள் உயர்ந்த நாகரிக நிலையை அடைந்தனர். பாபிலோனியக் கல்வெட்டுகளில், அவர்கள் செமித்திய வம்சாவளியைச் சேர்ந்த “வெள்ளை இனத்தவருக்கு” மாறாக, “கருப்புத் தலையுடையவர்கள்” என்றும் “கருப்பு முகமுடையவர்கள்” என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்கள். அவர்கள் சித்திர உருவ எழுத்துகளின் வடிவத்தையும், கூம்பு வடிவ (கியூனிஃபார்ம்) எழுத்து முறையையும் கண்டுபிடித்தனர்; இதில் அவர்கள் பல புத்தகங்களை பகுதியாக பாப்பிரஸிலும் பகுதியாக களிமண் பலகைகளிலும் எழுதினர். செமித்திய பாபிலோனியர்கள் (“வெள்ளை இனம்”), அல்லது சில அறிஞர்கள் கருதுவது போல முதலில் கூஷியர்களும், பின்னர் இரண்டாவது குடியேற்றமாக செமித்தியர்களும் இந்நாட்டின் மீது படையெடுத்து அதைக் கைப்பற்றினர்; அதன்பின் அக்காதிய மொழி பேசப்படும் மொழியாக இல்லாமல் போனது. இருப்பினும் அதன் இலக்கியப் பொக்கிஷங்களுக்காக பாபிலோனியாவின் படித்த வகுப்பினரால் அது தொடர்ந்து பயிலப்பட்டது. கீழ்த்திசை ஆராய்ச்சிகளால் வெளிச்சத்துக்குக் கொண்டுவரப்பட்ட நினிவே களிமண் பலகைகளின் பெரும்பகுதி அக்காதிய மொழியிலிருந்து அசீரிய மொழிக்கு வரிக்கு வரி அல்லது இணையான மொழிபெயர்ப்புகளைக் கொண்டுள்ளது; இவ்வாறு நீண்ட காலமாக மறக்கப்பட்டிருந்த அந்த மொழி அறிஞர்களால் மீட்டெடுக்கப்பட்டது. இது டூரானிய இனத்திற்குப் பொதுவான திரள்வகை (agglutinative) மொழிகள் என்ற பிரிவைச் சேர்ந்தது; அதாவது, இது வேற்றுமை உருபுகள் இல்லாமல் “ஒன்றாக ஒட்டப்பட்ட” சொற்களைக் கொண்டது. இந்தப் பலகைகள் குறிப்பிடத்தக்க வகையில் பண்டைய வரலாற்றை விளக்குகின்றன. மற்ற குறிப்பிடத்தக்க பதிவுகளுடன், ஆதியாகம புத்தகத்தில் கொடுக்கப்பட்டுள்ளதை மிக நெருக்கமாக ஒத்திருக்கும் சிருஷ்டிப்பின் விபரம், ஓய்வுநாளாகிய ஓய்வுநாள், மற்றும் ஜலப்பிரளயம் மற்றும் அதற்கான காரணம் ஆகியவை இவற்றில் அடங்கியுள்ளன.