அரராத்

பரிசுத்த நிலம் அல்லது மேட்டு நிலம்; பெருவெள்ளம் வடிந்த பிறகு பேழை தங்கிய மலைகளில் ஒன்று அமைந்திருந்த நாட்டின் பெயர் (ஆதியாகமம் 8:4). குறிப்பிடப்பட்ட “மலைகள்” அநேகமாக தெற்கு ஆர்மீனியாவின் குர்திஷ் மலைத்தொடராக இருக்கலாம். 2 இராஜாக்கள் 19:37, ஏசாயா 37:38 ஆகியவற்றில், இந்த வார்த்தை அங்கீகரிக்கப்பட்ட பதிப்பில் (AV) “ஆர்மீனியா” என்றும், திருத்தப்பட்ட பதிப்பில் (RV) “அரராத் தேசம்” என்றும் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. எரேமியா 51:27-ல், இப்பெயர் ஆர்மீனியாவின் மத்திய அல்லது தெற்குப் பகுதியைக் குறிக்கிறது. இருப்பினும், இது பொதுவாக அராக்சஸ் சமவெளியிலிருந்து கம்பீரமாக உயர்ந்து நிற்கும், ஏறக்குறைய செல்ல முடியாத உயரமான மலையைக் குறிக்கப் பயன்படுகிறது. இது சுமார் 7 மைல் இடைவெளியில் இரண்டு கூம்பு வடிவ சிகரங்களைக் கொண்டுள்ளது; ஒன்று சமவெளியின் மட்டத்திலிருந்து 14,300 அடியும், மற்றொன்று 10,300 அடியும் உயரம் கொண்டது. இந்தச் சிகரங்களில் உயர்ந்ததன் உச்சிப்பகுதியில் மூவாயிர அடி நிரந்தரப் பனியால் மூடப்பட்டுள்ளது. இது பெர்சியர்களால் கூ-இ-நூ, அதாவது “நோவாவின் மலை” என்று அழைக்கப்படுகிறது. ஆர்மீனியாவின் இந்தப் பகுதியில் தற்காலத்தில் அறியப்படாத ஒரு மொழியைப் பேசிய மக்கள் வசித்து வந்தனர்; இருப்பினும் அது நவீன ஜார்ஜிய மொழியோடு தொடர்புடையதாக இருந்திருக்கலாம். ஏறக்குறைய 900 கி.மு.-வில் அவர்கள் நினிவேயின் ஆப்பு வடிவ எழுத்துக்களைப் பயன்படுத்தத் தொடங்கினர்; அக்காலம் முதல், அசீரியாவை எதிர்த்துப் போரிட்ட பல அரசர்களின் கல்வெட்டுகள் நமக்குக் கிடைக்கின்றன. ஏழாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் (கி.மு.) அரராத் ராஜ்ஜியம் முடிவுக்கு வந்தது; இன்றைய ஆர்மீனியர்களின் மூதாதையர்களான மக்களால் அந்த நாடு ஆக்கிரமிக்கப்பட்டது.