பாபேல்

பெருவெள்ளத்திற்குப் பிறகு நமது மனித இனத்தின் ஆதி முற்பிதாக்கள் சிநெயார் தேசத்தில் கட்டிய கோபுரத்திற்கு இடப்பட்ட பெயர் (ஆதியாகமம் 11:1-9). ஆர்மீனியாவின் மேட்டுநிலங்களிலிருந்து தாங்கள் குடியேறிய சிநெயாரின் பரந்த சமவெளியில் ஒன்றுகூடும் இடமாக இது காணப்பட வேண்டும், இதனால் தாங்கள் பூமியெங்கும் சிதறடிக்கப்படாமல் இருக்க வேண்டும் என்பதே இந்தக் கோபுரத்தைக் கட்டுவதில் அவர்களின் நோக்கமாக இருந்திருக்கலாம். ஆனால் தேவன் குறுக்கிட்டு அவர்களின் பாஷையைத் தாறுமாறாக்கி அவர்களுடைய திட்டத்தை முறியடித்தார்; எனவே “குழப்பம்” என்று பொருள்படும் பாபேல் என்ற பெயர் வந்தது. பாபிலோனியப் பலகைகளில் இந்த நிகழ்வு, மற்றும் சிருஷ்டிப்பு மற்றும் பெருவெள்ளம் பற்றிய விவரக்குறிப்பும் காணப்படுகிறது.

அதன் தளத்தை ஆக்கிரமித்துள்ளதாகக் கருதப்படும் பேலஸின் ஆலயம் (Temple of Belus), பாபிலோனியர்கள் தங்கள் தெய்வமான பேலஸுக்குக் கட்டிய மாபெரும் பரப்பளவும் மகத்துவமும் கொண்ட ஓர் ஆலயமாக கிரேக்க வரலாற்றாசிரியர் ஹெரோடோடஸால் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. நேபுகாத்நேச்சார் எருசலேமிலிருந்து கொண்டுவந்த பொக்கிஷங்கள் இந்த ஆலயத்தில் வைக்கப்பட்டன (2 நாளாகமம் 36:7).

பண்டைய பாபிலோனின் ஒரு பகுதியை உள்ளடக்கிய நவீன நகரமான ஹில்லாவிற்கு தென்மேற்கே சுமார் 7 மைல் தொலைவிலும், யூப்ரடீஸிலிருந்து 6 மைல் தொலைவிலும் உள்ள பண்டைய போர்சிப்பாவிலுள்ள பிர்ஸ் நிம்ருத் (Birs Nimrud) என்பது சுமார் 2,300 அடி சுற்றளவு கொண்ட, உடைந்து தீயினால் கருகிய துண்டுகளின் பிரம்மாண்டமான குவியலாகும். இது பாலைவனச் சமவெளிக்கு மேலே திடீரென 235 அடி உயரத்திற்கு உயர்ந்து நிற்கிறது; மேலும் இது பெரும்பாலும் பாபேல் கோபுரத்தின் இடிபாடுகளாகக் கருதப்படுகிறது. இது “தேசத்தின் மிகவும் கம்பீரமான இடிபாடுகளில் ஒன்றாகும்.” மற்றவர்கள் இது பேலஸ் ஆலயத்தின் இடிபாடுகள் என்று கருதுகின்றனர்.