கல்தேயா

பாபிலோனியாவின் தெற்குப் பகுதி, கீழ் மெசொப்பொத்தாமியா, முக்கியமாக யூப்ரடீஸ் நதியின் வலது கரையில் அமைந்துள்ளது, ஆனால் பொதுவாக மெசொப்பொத்தாமிய சமவெளி முழுவதையும் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. எபிரெயப் பெயர் கஸ்தீம் என்பதாகும், இது வழக்கமாக “கல்தேயர்” என்று மொழிபெயர்க்கப்படுகிறது (எரேமியா 50:10; 51:24, 35).

இவ்வாறு பெயரிடப்பட்ட தேசம் யூப்ரடீஸ் மற்றும் டைகிரிஸ் நதிகளின் படிவுகளால் உருவான ஒரு பரந்த சமவெளியாகும், இது இந்த நதிகளின் போக்கில் சுமார் 400 மைல்கள் நீளமும், சராசரியாக சுமார் 100 மைல்கள் அகலமும் கொண்டது. “முற்காலத்தில் பாபிலோனின் பரந்த சமவெளிகள் கால்வாய்கள் மற்றும் நீர்வழிகளின் சிக்கலான அமைப்பினால் வளப்படுத்தப்பட்டன, அவை ஒரு வலைப்பின்னல் போல நாட்டின் மேற்பரப்பில் பரவியிருந்தன. பெருகிவரும் மக்களின் தேவைகள், எகிப்திய நைல் நதிக்கரையில் இருப்பதை விடக் குறையாத வளமான நிலத்தால் பூர்த்தி செய்யப்பட்டன. அலைபாயும் தானியங்களின் பொன்னிறக் கடலில் இருந்து எழும் தீவுகளைப் போல அடிக்கடி பேரீச்ச மரங்களின் தோப்புகளும் ரம்மியமான தோட்டங்களும் நின்றன, அவை ஓய்வெடுப்பவர்களுக்கும் பயணிகளுக்கும் தங்களின் மனமகிழ்ச்சியான மற்றும் மிகவும் மதிப்புமிக்க நிழலை அளித்தன. திரளான பயணிகள் புழுதி படிந்த சாலைகளில் பரபரப்பான நகரத்திற்குச் சென்றும் வந்துகொண்டும் இருந்தனர். அந்த தேசம் தானியத்திலும் திராட்சரசத்திலும் செழித்திருந்தது.”

சமீபத்திய கண்டுபிடிப்புகள், குறிப்பாக பாபிலோனியாவில், எபிரெய முற்பிதாக்களின் வரலாற்றின் மீது அதிக வெளிச்சம் போட்டுள்ளன, மேலும் பல காரியங்களில் வேதாகம விவரிப்பை விளக்கியுள்ளன அல்லது உறுதிப்படுத்தியுள்ளன. எபிரெய மக்களின் முன்னோரான ஆபிராம், “கல்தேயரின் ஊர்” என்ற இடத்தில் பிறந்தார் என்று நமக்குக் கூறப்படுகிறது. “கல்தேயர்” என்பது எபிரெய கஸ்தீம் என்பதன் தவறான மொழிபெயர்ப்பாகும், கஸ்தீம் என்பது பாபிலோனியர்களின் பழைய ஏற்பாட்டுப் பெயராகும், அதே சமயம் கல்தேயர் என்பவர்கள் பாரசீக வளைகுடாவின் கரையில் வாழ்ந்த ஒரு பழங்குடியினர் ஆவர், இவர்கள் எசேக்கியாவின் காலம் வரை பாபிலோனிய மக்கள் தொகையின் ஒரு பகுதியாக மாறவில்லை. ஊர் என்பது பாபிலோனிய நகரங்களில் மிகவும் பழமையான மற்றும் மிகவும் பிரபலமான ஒன்றாகும். இதன் தளம் இப்போது தென் பாபிலோனியாவில் உள்ள யூப்ரடீஸின் மேற்குக் கரையில் முகேய்ர் அல்லது முகையார் என்று அழைக்கப்படுகிறது. ஆபிராம் பிறப்பதற்கு சுமார் ஒரு நூற்றாண்டுக்கு முன்பு இது ஒரு சக்திவாய்ந்த மன்னர்களின் வம்சத்தால் ஆளப்பட்டது. அவர்களின் வெற்றிகள் ஒருபுறம் ஏலாமுக்கும் மறுபுறம் லீபனோனுக்கும் விரிவடைந்தன. அவர்களைத் தொடர்ந்து பாபிலோனைத் தலைநகராகக் கொண்ட பிரபுக்களின் வம்சம் வந்தது, அவர்கள் தென் அரேபிய வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர்களாகத் தோன்றுகிறார்கள். இந்த வம்சத்தை நிறுவியவர் சுமு-அபி (“சேம் என் தகப்பன்”). ஆனால் விரைவில் பாபிலோனியா ஏலாமியரின் ஆதிக்கத்தின் கீழ் விழுந்தது. பாபிலோனின் மன்னர்கள் ஏலாமின் மேலாதிக்கத்தை ஒப்புக்கொள்ள வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு உள்ளானார்கள், மேலும் பாபிலோனுக்குப் போட்டியான மற்றும் ஏலாமியர்களால் ஆளப்பட்ட ஒரு ராஜ்யம் ஊருக்கு அருகாமையில், ஆனால் நதியின் எதிர்க் கரையில் இருந்த லார்சாவில் உருவானது. ஆபிராமின் காலத்தில் லார்சாவின் மன்னன் ஏரி-ஆகு, ஓர் ஏலாமிய இளவரசனின் மகன், மேலும் ஏரி-ஆகு என்பவன் வேதாகமத்தில் கூறப்படும் “எல்லாசாரின் ராஜாவாகிய ஆரியோக்” (ஆதியாகமம் 14:1) என்று நீண்ட காலமாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது. வடக்கே, வேதவசனங்களில் சிநெயார் என்று குறிப்பிடப்படும் தேசத்தில், சமகாலத்திய பாபிலோனின் ராஜாவாக இருந்தவன் கம்மு-ரபி ஆவான்.