பார்வோன்

“யோசேப்பை அறியாத புதிய ராஜா” (யாத்திராகமம் 1:8-22) பொதுவாக முதலாம் ஆமோஸ் அல்லது ஜோசிபஸால் ஆமோசிஸ் என்று அழைக்கப்பட்டவராக இருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது. இருப்பினும், சமீபத்திய கண்டுபிடிப்புகள் சேத்தி என்பவரே அந்தப் “புதிய ராஜா” என்ற முடிவுக்கு இட்டுச் சென்றுள்ளன.

ஏறக்குறைய எழுபது ஆண்டுகள் எகிப்திலிருந்த எபிரெயர்கள் யோசேப்பின் வலிமையான பாதுகாப்பின் கீழ் இருந்தனர். அவருடைய மரணத்திற்குப் பிறகு அவர்களுடைய நிலைமை மிக மெதுவாகவும் படிப்படியாகவும் மாறியிருக்கலாம். சுமார் ஐந்து நூற்றாண்டுகளாக எகிப்தின் எஜமானர்களாக இருந்த ஆக்கிரமிப்பாளர்களான ஹைக்சோஸ்கள் விரட்டியடிக்கப்பட்டு, பழைய வம்சம் மீண்டும் நிலைநாட்டப்பட்டது. இப்போது இஸ்ரவேலர்கள் இழிவாகப் பார்க்கப்படத் தொடங்கினர். அவர்கள் ஒடுக்கப்படவும் கொடுமைப்படுத்தப்படவும் தொடங்கினர். காலப்போக்கில் எகிப்தின் அரசாங்கத்தில் ஒரு மாற்றம் ஏற்பட்டதாகத் தெரிகிறது. பத்தொன்பதாம் வம்சம் என்று அழைக்கப்படும் ஒரு புதிய வம்சம், அதன் ஸ்தாபகரான முதலாம் சேத்தியின் கீழ் ஆட்சிக்கு வந்தது. அவர் தன் இளம் வயதில், அதாவது பத்து அல்லது பன்னிரண்டு வயது இருக்கும்போதே தன் மகன் இரண்டாம் ராமேசஸை அரசாங்கத்தில் இணைத்துக் கொண்டார்.

குறிப்பு: கெய்ரோவிற்கு அருகிலுள்ள பூலாக் அருங்காட்சியகத்தின் பொறுப்பாளரான பேராசிரியர் மாஸ்பெரோவின் கவனம் 1870-இல் ஒரு விஷயத்தின் மீது ஈர்க்கப்பட்டது; அதாவது ராஜ குடும்பத்தினரால் தாயத்துக்களாக அணியப்பட்டு, பண்டைய பார்வோன்களின் காலத்தைச் சேர்ந்த உண்மையான தொல்பொருட்களாகத் தெளிவாகத் தெரிந்த வண்டு வடிவக் கற்கள் மற்றும் உலோகப் பிரதிகள் (அழியாமையின் அடையாளங்கள்), தீப்ஸிலும் நைல் நதிக்கரையிலுள்ள பல்வேறு இடங்களிலும் விற்கப்பட்டு வந்தன. இதுவரை கண்டுபிடிக்கப்படாத பார்வோன்களின் ஏதோ ஒரு கல்லறை திறக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்றும், இப்போது இரகசியமாக விற்கப்படும் இவையும் பிற தொல்பொருட்களும் அங்கு கண்டுபிடிக்கப்பட்ட புதையலின் ஒரு பகுதி என்றும் அவர் சந்தேகிக்க இது வழிவகுத்தது. நீண்ட காலமாக அவர் தனது அனைத்து சாதுரியத்தையும் பயன்படுத்தியும், இந்த அரிய புதையல்களின் இருப்பிடத்தைக் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. இறுதியாக அந்த இரகசியத்தில் தொடர்புடையவர்களில் ஒருவர் இந்தக் கல்லறையைப் பற்றிய தகவல்களைத் தானாக முன்வந்து கொடுத்தார். இதன் விளைவாக, 1881-இல் ஒரு குழு தீப்ஸுக்கு அருகிலுள்ள தீர் எல்-பஹாரிக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டது; அங்கு அவர்களுக்காகத் தயாரிக்கப்பட்ட ஒரு குகையில் முப்பது நூற்றாண்டுகளாக எவராலும் தீண்டப்படாமல் வைக்கப்பட்டிருந்த ராஜாக்கள், ராணிகள், இளவரசர்கள் மற்றும் பிரதான ஆசாரியர்களின் முப்பத்தாறு மம்மிகள் வியக்கத்தக்க வகையில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. “தீர் எல்-பஹாரியின் ஆலயம் பாறைகளின் இயற்கையான வட்டவடிவ அரங்கு போன்ற அமைப்பின் நடுவில் நிற்கிறது; இது கல்லறைகள் நிறைந்த சுண்ணாம்புக் குன்றுகளிலுள்ள பல சிறிய அரங்கு போன்ற அமைப்புகளில் ஒன்றாகும். இந்தக் கிண்ணப் போன்ற பள்ளத்தாக்கை அடுத்த பள்ளத்தாக்கிலிருந்து பிரிக்கும் பாறைச் சுவரில், சில பண்டைய எகிப்தியப் பொறியாளர்கள் இந்த மறைவிடத்தை அமைத்திருந்தனர்; இதன் இரகசியம் கிட்டத்தட்ட மூவாயிரம் ஆண்டுகளாகக் காக்கப்பட்டது.” அந்த ஆய்வுக் குழு அந்த இடத்திற்கு வழிநடத்தப்பட்டு, ஒரு பெரிய பாறைக்கு பின்னால் 6 அடி சதுரமும், சுண்ணாம்புக் கல்லில் சுமார் 40 அடி ஆழமும் கொண்ட ஒரு குழியைக் கண்டறிந்தது. இதன் அடியில் ஒரு பாதை மேற்கு நோக்கி 25 அடி தூரம் சென்று, பின்னர் மலையின் மையப்பகுதிக்குள் செங்குத்தாக வடக்கு நோக்கித் திரும்பியது; அங்கு 23 அடிக்கு 13 அடி மற்றும் 6 அடி உயரமுள்ள ஒரு அறையில் அவர்கள் பண்டைய காலத்தின் அற்புதமான புதையல்களைக் கண்டனர். மம்மிகள் அனைத்தும் கவனமாகப் பாதுகாக்கப்பட்டு பூலாக்கிற்கு கொண்டு வரப்பட்டன; அங்கு அவை அரச அருங்காட்சியகத்தில் வைக்கப்பட்டன; அது இப்போது கீசாவிற்கு மாற்றப்பட்டுள்ளது.

இவ்வாறு கண்டுபிடிக்கப்பட்ட பண்டைய எகிப்திய ராஜாக்களில் முதன்மையானவர்கள் மூன்றாம் தூத்மோஸ், முதலாம் சேத்தி மற்றும் இரண்டாம் ராமேசஸ் ஆவர். புகழ்பெற்ற பதினெட்டாம் வம்சத்தின் மிகச் சிறந்த மன்னர் மூன்றாம் தூத்மோஸ் ஆவார். இந்த மம்மியின் சுற்றுகள் அவிழ்க்கப்பட்டபோது, “முப்பத்தாறு நூற்றாண்டுகளுக்குப் பிறகு மீண்டும் ஒருமுறை, சீரியா, சைப்ரஸ் மற்றும் எத்தியோப்பியாவை வென்று எகிப்தைத் தனது அதிகாரத்தின் உச்சத்திற்கு உயர்த்திய மனிதனின் முக அம்சங்களை மனித கண்கள் நோக்கின. இருப்பினும், அந்தக் காட்சி மிகக் குறுகிய காலமே நீடித்தது. அந்த உடல் எச்சங்கள் மிகவும் நலிந்த நிலையில் இருந்ததால், அவசரமாக ஒரு புகைப்படம் மட்டுமே எடுக்க முடிந்தது; பின்னர் அதன் முக அம்சங்கள் உதிர்ந்து ஒரு மாயத்தோற்றம் போல மறைந்து, மனித பார்வையை விட்டு என்றென்றைக்குமாக மறைந்து போயின.” மோசே பிறப்பதற்கு இருநூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தனது படைகளுடன் பாலஸ்தீனத்தை முற்றுகையிட்ட “இந்த மனிதனின் உடல் தூசியாக மக்கிப்போனாலும், அவன்மீது சூட்டப்பட்டிருந்த பூக்கள் மிகவும் வியக்கத்தக்க வகையில் பாதுகாக்கப்பட்டு அவற்றின் நிறத்தைக் கூட வேறுபடுத்திப் பார்க்க முடிந்தது என்பது விசித்திரமாகத் தோன்றுகிறது” (மேனிங்கின் லேண்ட் ஆஃப் தி பாரோஸ்).

இரண்டாம் ராமேசஸின் தந்தையான முதலாம் சேத்தி (அவரது சிங்காசனப் பெயர் மெரன்ப்தா), ஒரு சிறந்த மற்றும் வெற்றிகரமான போர்வீரர், மேலும் ஒரு சிறந்த கட்டிடக் கலைஞர். இந்த பார்வோனின் மம்மி அவிழ்க்கப்பட்டபோது, “அருங்காட்சியகத்தின் சுவர்களுக்குள் இதுவரை காணப்படாத மிக அழகான மம்மி தலை” வெளிப்பட்டது. தீப்ஸ் மற்றும் அபிடோஸின் சிற்பிகள், பயணிகளின் அபிமானத்தைப் பெற்ற அந்த மென்மையான, இனிமையான, புன்னகைக்கும் முக அமைப்பை அவருக்குக் கொடுத்தபோது இந்த பார்வோனை மிகைப்படுத்திக் காட்டவில்லை. முப்பத்திரண்டு நூற்றாண்டுகள் கடந்த பின்னரும், உயிருள்ள மனிதனின் முக அமைப்புகளைக் குறித்த அதே பாவனையை அந்த மம்மி தக்க வைத்துக் கொண்டுள்ளது. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, இரண்டாம் ராமேசஸின் மம்மியோடு ஒப்பிடும்போது, தந்தைக்கும் மகனுக்கும் இடையிலான வியக்கத்தக்க ஒற்றுமை குறிப்பிடத்தக்கது. முதலாம் சேத்தி, இரண்டாம் ராமேசஸின் ஒரு இலட்சிய வடிவமாக இருக்கிறார். அவர் முதிர்ந்த வயதில் இறந்திருக்க வேண்டும். தலை மொட்டையடிக்கப்பட்டுள்ளது, புருவங்கள் வெண்மையாக உள்ளன, உடலின் நிலை அறுபது ஆண்டுகளுக்கும் மேலான வாழ்க்கையைக் குறிக்கிறது; இதனால் இந்த மன்னருக்கு நீண்ட ஆட்சி காலம் இருந்ததாகக் கூறிய அறிஞர்களின் கருத்துக்கள் உறுதிப்படுத்தப்படுகின்றன.”