மோசே

வெளியே எடுக்கப்பட்டவர் (அல்லது எகிப்திய மொழியில் mesu, “மகன்”; எனவே ரமேசஸ் என்பது ராஜ மகன்). பார்வோனின் அழைப்பின் பேரில் (ஆதியாகமம் 45:17-25), யாக்கோபும் அவருடைய மகன்களும் எகிப்திற்குச் சென்றார்கள். இந்த இடப்பெயர்வு மோசே பிறப்பதற்கு சுமார் 350 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நிகழ்ந்திருக்கலாம். யோசேப்புக்கு சில நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு, எகிப்து ஆசியாவிலிருந்து வந்த மேய்ப்பர்களான செமிடிக் இனத்தவரான ஹிக்சோஸ் என்பவர்களால் கைப்பற்றப்பட்டது. இவர்கள் ஆப்பிரிக்க இனத்தவரான பூர்விக எகிப்தியர்களைக் கொடூரமான அடிமைத்தனத்திற்கு உட்படுத்தினர். யாக்கோபும் அவருடைய குடும்பத்தாரும் மேய்ப்பர் வாழ்க்கைக்குப் பழகியிருந்ததால், அவர்கள் எகிப்திற்கு வந்தபோது ராஜாவால் சாதகமாக வரவேற்கப்பட்டு, குடியிருப்பதற்காக கோசேன் தேசமாகிய “தேசத்தின் சிறந்த பகுதி” அவர்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்டது. யோசேப்புக்கும் அவருடைய குடும்பத்திற்கும் இவ்வாறு தயவு காட்டிய ஹிக்சோஸ் அல்லது “மேய்ப்பர்” ராஜா பெரும்பாலும் பார்வோன் அப்போபி (அல்லது அப்போபிஸ்) ஆக இருக்கலாம்.

இவ்வாறு சலுகை பெற்ற இஸ்ரவேலர்கள் “மிகவும் பலுகிப் பெருகத்” தொடங்கினர் (ஆதியாகமம் 47:27), மேலும் மேற்கு மற்றும் தெற்குப் பகுதிகளுக்கும் பரவினர். இறுதியில் ஹிக்சோஸின் ஆதிக்கம் முடிவுக்கு வந்தது. யாக்கோபின் சந்ததியினர் கோசேன் தேசத்தைத் தொந்தரவின்றித் தங்கள் வசம் வைத்திருக்க அனுமதிக்கப்பட்டனர், ஆனால் யோசேப்பின் மரணத்திற்குப் பிறகு அவர்களின் நிலைமை அவ்வளவு சாதகமாக இருக்கவில்லை. எகிப்தியர்கள் அவர்களை இழிவாகப் பார்க்கத் தொடங்கினர், அவர்களின் “துன்பத்தின்” காலம் (ஆதியாகமம் 15:13) தொடங்கியது. அவர்கள் கடுமையாக ஒடுக்கப்பட்டனர். இருப்பினும், அவர்கள் எண்ணிக்கையில் தொடர்ந்து பெருகினர், “தேசம் அவர்களால் நிரம்பிற்று” (யாத்திராகமம் 1:7). பூர்விக எகிப்தியர்கள் அவர்களைச் சந்தேகத்துடன் பார்த்ததால், அவர்கள் உயிர்வாழ்வதற்கான போராட்டத்தின் அனைத்துக் கடினங்களையும் அனுபவித்தனர்.

காலப்போக்கில் “யோசேப்பை அறியாத ஒரு புதிய ராஜா [பெரும்பாலும் முதலாம் சேத்தி] எழும்பினான்” (யாத்திராகமம் 1:8). நாட்டின் சூழ்நிலையைக் கருத்தில் கொண்டு, தனது இஸ்ரவேலக் குடிமக்களை ஒடுக்குவதன் மூலமும், படிப்படியாக அவர்களின் எண்ணிக்கையைக் குறைப்பதன் மூலமும் அவர்களை பலவீனப்படுத்துவது அவசியம் என்று இந்த ராஜா கருதினான். அதன்படி அவர்கள் பொது அடிமைகளாக்கப்பட்டு, அவனது ஏராளமான கட்டடப் பணிகளிலும், குறிப்பாகச் சேமிப்பு நகரங்கள், கோயில்கள் மற்றும் அரண்மனைகள் கட்டுவதிலும் ஈடுபடுத்தப்பட்டனர். இஸ்ரவேல் புத்திரர் கொடுமையாக வேலை வாங்கப்பட்டனர். அவர்களின் வாழ்க்கை கடுமையான அடிமைத்தனத்தால் கசப்பானது, மேலும் “அவர்களைக் கொண்டு செய்வித்த மற்ற எல்லா வேலைகளும் கொடுமையாயிருந்தது” (யாத்திராகமம் 1:13, 14). ஆனால் இந்தக் கொடூரமான ஒடுக்குமுறை அவர்களின் எண்ணிக்கையைக் குறைக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்ட பலனைத் தரவில்லை. மாறாக, “எகிப்தியர்கள் அவர்களை எந்தளவுக்கு ஒடுக்கினார்களோ, அந்தளவுக்கு அவர்கள் பலுகிப் பெருகினார்கள்” (யாத்திராகமம் 1:12).

ராஜா அடுத்து, மருத்துவச்சிகளின் சங்கத்துடன் இரகசியமாகச் செய்துகொண்ட ஒப்பந்தத்தின் மூலம், பிறக்கும் எபிரெய ஆண் குழந்தைகள் அனைவரையும் அழிக்க முயன்றான். ஆனால் ராஜாவின் விருப்பம் கடுமையாகச் செயல்படுத்தப்படவில்லை; மருத்துவச்சிகள் ஆண் குழந்தைகளைக் காப்பாற்றினார்கள், அதனால் “மக்கள் முன்பைவிடப் பெருகினார்கள்”. இதனால் ஏமாற்றமடைந்த ராஜா, பிறந்த எபிரெய ஆண் குழந்தைகள் அனைவரையும் ஆற்றில் எறிந்து கொன்றுபோடுமாறு மக்களுக்குப் பொதுக் கட்டளை பிறப்பித்தான் (யாத்திராகமம் 1:22). ஆனால் இந்தக் கட்டளையினாலும் ராஜாவின் நோக்கம் நிறைவேறவில்லை.

ராஜாவின் இந்தக் கொடூரமான கட்டளையால் மிகுந்த அச்சமடைந்த எபிரெயக் குடும்பங்களில் கோகாத்தின் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த அம்ராமின் குடும்பமும் ஒன்று (யாத்திராகமம் 6:16-20). இவர் தனது மனைவி யோகெபேத் மற்றும் இரண்டு பிள்ளைகளான மிரியாம் (சுமார் பதினைந்து வயதுப் பெண்), ஆரோன் (மூன்று வயது ஆண் குழந்தை) ஆகியோருடன் அக்காலத் தலைநகரான மெம்பிஸில் அல்லது அதற்கு அருகில் வசித்து வந்தார். இந்த அமைதியான வீட்டில் ஓர் ஆண் குழந்தை பிறந்தது (1571 கி.மு.). அவனது தாய் நகர அதிகாரிகளுக்குத் தெரியாமல் மூன்று மாதங்கள் அவனை வீட்டிற்குள் மறைத்து வைத்தாள். ஆனால் மறைத்து வைக்கும் பணி கடினமானபோது, இளவரசி நீராட வழக்கமாக வரும் ஆற்றின் ஓரத்திலிருந்த நாணல்களுக்கு இடையே ஒரு நாணல் பெட்டியைச் செய்து வைத்து, தன் குழந்தையை ராஜாவின் மகளின் பார்வையில் படும்படி யோகெபேத் தந்திரமாகச் செய்தாள். அவளுடைய திட்டம் வெற்றியடைந்தது. ராஜாவின் மகள் “பிள்ளையைக் கண்டாள்; அது அழுதது.” இளவரசி (பார்வோனின் குமாரத்தியைப் பார்க்கவும் [1]) அருகில் நின்றிருந்த மிரியாமை அழைத்து ஒரு தாதியைக் கூட்டிவர அனுப்பினாள். அவள் சென்று குழந்தையின் தாயையே அழைத்து வந்தாள். இளவரசி அவளை நோக்கி, “நீ இந்தப் பிள்ளையைக் கொண்டுபோய், எனக்காக இதை வளர்த்திடு, நான் உனக்குச் சம்பளம் கொடுப்பேன்” என்றாள். இவ்வாறு இளவரசியால் “மோசே”, அதாவது “தண்ணீரிலிருந்து எடுக்கப்பட்டவன்” (யாத்திராகமம் 2:10) என்று பெயரிடப்பட்ட யோகெபேத்தின் குழந்தை இறுதியாக அவளிடமே ஒப்படைக்கப்பட்டது.

குழந்தைக்குப் பால் மறக்கடிக்கும் காலம் வந்தவுடன், அவன் தனது தந்தையின் எளிய குடியிருப்பிலிருந்து அரச அரண்மனைக்கு மாற்றப்பட்டான், அங்கு அவன் இளவரசியின் வளர்ப்பு மகனாக வளர்க்கப்பட்டான்; அவனது தாய் அவனுடன் சென்று தொடர்ந்து அவனைக் கவனித்துக்கொண்டிருக்கலாம். எகிப்திய அரண்மனையின் அனைத்து ஆடம்பரங்களுக்கும் உற்சாகங்களுக்கும் மத்தியில் அவன் வளர்ந்தான்; இருப்பினும், தன் தாயுடன் அவன் தொடர்ந்து கொண்டிருந்த ஐக்கியம் அவனது மத நம்பிக்கைக்கும் அவனது “சகோதரர்கள்” மீதான ஆர்வத்திற்கும் மிக முக்கியமானதாக இருந்தது. அவனது கல்வி சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி கவனமாகக் கண்காணிக்கப்பட்டது, மேலும் அவன் உடல் மற்றும் மனம் ஆகிய இரண்டின் பயிற்சிக்கான அனைத்து நன்மைகளையும் பெற்றான். முடிவில் அவன் “எகிப்தியருடைய சகல ஞானங்களிலும் கற்றவனானான்” (அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 7:22). எகிப்தில் அப்போது இரண்டு முக்கியக் கல்வி மையங்கள் அல்லது பல்கலைக்கழகங்கள் இருந்தன, அவற்றில் ஒன்றான பெரும்பாலும் ஹெலியோபோலிஸில் அவனது கல்வி நிறைவடைந்தது. அப்போது சுமார் இருபது வயதாக இருந்த மோசே, வேதாகம வரலாற்றில் முக்கியத்துவம் பெறுவதற்கு முன்பு மேலும் இருபது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகக் கழித்தான். இந்த இருபது ஆண்டுகள் பெரும்பாலும் இராணுவ சேவையில் கழிந்திருக்கலாம். எகிப்துக்கும் எத்தியோப்பியாவுக்கும் இடையே அப்போது நடந்த போரில் அவன் தலைமை தாங்கினான் என்றும், அதில் அவன் ஒரு திறமையான தளபதியாகப் புகழ்பெற்றான் என்றும், “செயல்களில் வல்லவனானான்” (அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 7:22) என்றும் யோசிப்பஸ் பதிவு செய்த ஒரு பாரம்பரியம் உள்ளது.

எத்தியோப்பியாவில் போர் முடிந்த பிறகு, மோசே எகிப்திய அரண்மனைக்குத் திரும்பினான், அங்கு அவன் கௌரவங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு செல்வத்தால் செழிப்படைவான் என்று நியாயமாக எதிர்பார்த்திருக்கலாம். ஆனால் “இதுவரையிலான அவனது வாழ்க்கையின் சீரான ஓட்டத்தின் அடியில்—அரண்மனையில் மாறி மாறி அனுபவித்த ஆடம்பரமும், முகாமிலும் அவனது இராணுவக் கடமைகளை நிறைவேற்றுவதிலும் இருந்த ஒப்பீட்டளவிலான கடினமும் நிறைந்த வாழ்க்கையின் அடியில்—குழந்தைப்பருவம் முதல் வாலிபப்பருவம் வரையிலும், வாலிபப்பருவம் முதல் முதிர்வயது வரையிலும் ஓர் இரகசிய அதிருப்தி, ஒருவேளை ஓர் இரகசிய ஆசை மறைந்திருந்தது. மோசே, தனது அனைத்து எகிப்தியச் சூழல்களுக்கு மத்தியிலும், தான் ஓர் எபிரெயன் என்பதை ஒருபோதும் மறக்கவில்லை, மறக்க விரும்பவும் இல்லை.” அவன் இப்போது தன் நாட்டு மக்களின் நிலையை அறிந்துகொள்ளத் தீர்மானித்து, “தன் சகோதரர்களிடத்தில் போய், அவர்கள் படும் சுமைப் பாரங்களைப் பார்த்தான்” (யாத்திராகமம் 2:11). இந்த ஆய்வுப் பயணம், அவர்கள் எங்கும் படும் கொடூரமான ஒடுக்குமுறையையும் அடிமைத்தனத்தையும் அவனுக்கு வெளிப்படுத்தியது, மேலும் அவர்களைப் பற்றிய அவனது கடமையை அவனுக்கு ஆழமாக உணர்த்தியது. அவர்களின் அடிமைத்தளையை உடைக்க உதவும் வகையில் அவர்களோடு இணைந்து செயல்படுவதற்கான நேரம் வந்துவிட்டது. அதன்படி அவன் தன் முடிவைத் தேர்ந்தெடுத்தான் (எபிரெயர் 11:25-27), தன் மக்களின் நலனுக்கான தனது தீர்மானத்தை தேவன் ஆசீர்வதிப்பார் என்று உறுதியாக நம்பினான். அவன் இப்போது ராஜாவின் அரண்மனையை விட்டு வெளியேறி, எகிப்தியர்களால் நாற்பது ஆண்டுகளாகக் கொடூரமான கொடுமைகளை அனுபவித்து வந்த எபிரெய மக்களில் ஒருவனாக, அநேகமாகத் தனது தந்தையின் வீட்டில் தங்கினான்.

தன்னைச் சுற்றியுள்ள சூழ்நிலைகளைக் கண்டு அவனால் பாராமுகமாக இருக்க முடியவில்லை; ஒருநாள் மக்களிடையே சென்றபோது, ஓர் எபிரெயனைக் கொடுமைப்படுத்திய ஓர் எகிப்தியன் மீது அவனது கோபம் மூண்டது. அவன் அவசரப்பட்டுத் தன் கையை ஓங்கி அந்த எகிப்தியனைக் கொன்று, அவனது உடலை மணலில் மறைத்து வைத்தான். மறுநாள் அவன் மீண்டும் வெளியே சென்றபோது இரண்டு எபிரெயர்கள் தங்களுக்குள் சண்டையிட்டுக்கொண்டிருப்பதைக் கண்டான். முந்தைய நாள் செய்த காரியம் வெளிப்பட்டுவிட்டது என்பதை அவன் விரைவில் அறிந்துகொண்டான். இது பார்வோனின் (“மகா ரமேசஸ்”, இரண்டாம் ரமேசஸ்) காதுகளை எட்டியது, அவன் “மோசேயைக் கொல்லத் தேடினான்” (யாத்திராகமம் 2:15). பயத்தினால் உந்தப்பட்ட மோசே, எகிப்திலிருந்து தப்பித்து, சீனாய் தீபகற்பத்தின் தெற்குப் பகுதியான மீதியான் தேசத்திற்குச் சென்றான்; நாற்பது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இஸ்ரவேலர்களைச் சீனாய்க்கு அழைத்துச் சென்ற அதே வழியில் அவன் சென்றிருக்கலாம். அவன் தெய்வீக வழிநடத்துதலால் ரெகுவேலின் குடும்பத்தில் ஒரு புதிய வீட்டைக் கண்டான், அங்கு அவன் தனது மகத்தான வாழ்க்கைக்கான பணிக்காக அறியாமலேயே பயிற்சி பெற்று நாற்பது ஆண்டுகள் தங்கியிருந்தான் (அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 7:30).

திடீரென்று முட்செடியின் நடுவே யெகோவாவின் தூதனானவர் அவனுக்குத் தரிசனமாகி (யாத்திராகமம் 3), எகிப்திற்குச் சென்று இஸ்ரவேல் புத்திரரை அடிமைத்தனத்திலிருந்து “வெளியே கொண்டுவரும்படி” அவனுக்குக் கட்டளையிட்டார். அவன் முதலில் செல்ல மனமில்லாதிருந்தான், ஆனால் முடிவில் பரலோக தரிசனத்திற்குக் கீழ்ப்படிந்து மீதியான் தேசத்தை விட்டுப் புறப்பட்டான் (யாத்திராகமம் 4:18-26). வழியில் அவனை ஆரோனும் (பார்க்க) இஸ்ரவேலின் மூப்பர்களும் சந்தித்தனர் (27-31). அவனுக்கும் ஆரோனுக்கும் முன்பாக ஒரு கடினமான பணி இருந்தது; ஆனால் யெகோவா அவர்களோடு இருந்தார் (அதி. 7-12), மீட்கப்பட்ட கூட்டம் வெற்றியுடன் புறப்பட்டது. வனாந்தரத்தில் முன்னும் பின்னுமாக நடந்த ஒரு நீண்ட பயணத்திற்குப் பிறகு, அவர்கள் வாக்குத்தத்தம் பண்ணப்பட்ட தேசத்திற்குள் யோர்தானைக் கடந்து செல்லத் தயாராக மோவாபின் சமவெளிகளில் முகாமிட்டிருப்பதைக் காண்கிறோம். அங்கே மோசே கூடியிருந்த மூப்பர்களிடம் பேசி (உபாகமம் 1:1-4; 5:1-26:19; 27:11-30:20), மக்களுக்குத் தனது கடைசி ஆலோசனைகளை வழங்கி, பின்னர் ஒரு மகத்தான பாடலைப் பாடுகிறான் (உபாகமம் 32); அத்தகைய ஒரு நேரத்தில், தான் மிக முக்கியப் பங்கு வகித்த அத்தகைய ஒரு அற்புதமான வரலாற்றைத் திரும்பிப் பார்த்து, தனது இதயத்தின் ஆழமான உணர்வுகளைப் பொருத்தமான வார்த்தைகளில் வடிக்கிறான். பின்னர் கோத்திரங்களை ஆசீர்வதித்த பிறகு (33), அவன் “எரிகோவுக்கு எதிரான பிஸ்காவின் உச்சியாகிய நேபோ (பார்க்க) மலைக்கு” ஏறி (உபாகமம் 34:1), அங்கிருந்து தேசத்தைப் பார்வையிடுகிறான். “யெகோவா தாண் வரையுள்ள கீலேயாத் தேசமனைத்தையும், நப்தலி தேசமனைத்தையும், எப்பிராயீம் மனாசே என்பவர்களின் தேசத்தையும், மேற்குக்கடல் வரையுள்ள யூதா தேசமனைத்தையும், தெற்கையும், பேரீச்சமரங்களின் பட்டணமாகிய எரிகோவின் பள்ளத்தாக்கான சமபூமியைச் சோவார் வரைக்கும் அவனுக்குக் காண்பித்தார்” (உபாகமம் 34:2-3); இது அவன் நீண்டகாலமாக வழிநடத்தி வந்த கோத்திரங்களின் மகிமையான சுதந்தரமாகும்; யெகோவாவுடைய வார்த்தையின்படியே அவன் நூற்றிருபது வயதாகி அங்கே மரித்தான், யெகோவாவால் “மோவாப் தேசத்தில் பெத்பேயோருக்கு எதிரான ஒரு பள்ளத்தாக்கிலே” அடக்கம் பண்ணப்பட்டான் (உபாகமம் 34:6). மக்கள் அவனுக்காக முப்பது நாட்கள் துக்கம் கொண்டாடினார்கள்.

இவ்வாறு “தேவனுடைய மனிதனாகிய மோசே” மரித்தான் (உபாகமம் 33:1; யோசுவா 14:6). அவன் சாந்தம், பொறுமை மற்றும் உறுதி ஆகியவற்றால் சிறந்து விளங்கினான், “அவன் அதரிசனமானவரைக் காண்கிறதுபோல உறுதியாயிருந்தான்.” “யெகோவாவை முகமுகமாய் அறிந்த மோசேயைப்போல ஒரு தீர்க்கதரிசியும் இஸ்ரவேலில் அதன்பின் எழும்பினதில்லை. எகிப்து தேசத்திலே பார்வோனுக்கும் அவனுடைய எல்லா ஊழியக்காரர்களுக்கும் அவனுடைய தேசம் முழுவதற்கும் செய்யும்படி, யெகோவா அவனை அனுப்பிச் செய்வித்த சகல அடையாளங்களையும் அற்புதங்களையும், மோசே இஸ்ரவேலர் எல்லாருடைய கண்களுக்கு முன்பாகவும் செய்த சகல வல்லமையான கரத்தின் கிரியைகளையும், பயங்கரமான மகா காரியங்களையும் போலச் செய்தவன் ஒருவனும் இல்லை” (உபாகமம் 34:10-12).

சங்கீதங்களிலும் தீர்க்கதரிசிகளின் புஸ்தகங்களிலும் தீர்க்கதரிசிகளின் தலைவராக மோசேயின் பெயர் அடிக்கடி இடம்பெறுகிறது.

புதிய ஏற்பாட்டில் அவன் நியாயப்பிரமாணத்தின் பிரதிநிதியாகவும் கிறிஸ்துவுக்கு ஒரு நிழலாகவும் குறிப்பிடப்படுகிறான் (யோவான் 1:17; 2 கொரிந்தியர் 3:13-18; எபிரெயர் 3:5, 6). பழைய ஏற்பாட்டில் கிறிஸ்து தம்மோடு ஒப்பிட்டுப் பேசிய ஒரே நபர் மோசே மட்டுமே (யோவான் 5:46; ஒப்பிடுக உபாகமம் 18:15, 18, 19; அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 7:37). எபிரெயர் 3:1-19-ல் மோசேயுடனான இந்த ஒப்புமை பல்வேறு விவரங்களில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.

யூதா 1:9-ல் மோசேயின் சரீரத்தைக் குறித்து மிகாவேலுக்கும் பிசாசுக்கும் இடையே நடந்த ஒரு தர்க்கம் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. உருவ வழிபாட்டைத் தடுப்பதற்காக மோசேயின் சரீரத்தை மறைத்து வைப்பது குறித்தே இந்த சர்ச்சை எழுந்ததாகக் கருதப்படுகிறது.