சாலொமோன்

சமாதானமுள்ளவர் (எபிரெய மொழியில் ‘Shelomoh’), பத்சேபாளின் மூலமாக தாவீதுக்குப் பிறந்த இரண்டாவது மகன், அதாவது அவர்களின் முறையான திருமணத்திற்குப் பிறகு பிறந்த முதல் மகன் (2 சாமுவேல் 12). இவர் ஏறக்குறைய 1035 கி.மு.-வில் பிறந்திருக்கலாம் (1 நாளாகமம் 22:5; 29:1). இவர் தனது வாலிபப் பருவத்தில், ஒருவேளை பதினாறு அல்லது பதினெட்டு வயதளவில், தன் தகப்பனுக்குப் பின் சிங்காசனத்தில் அமர்ந்தார். இவரது கல்விப் பொறுப்பைப் பெற்றிருந்த நாத்தான், இவரை எதிதியா என்று அழைத்தார்; அதாவது “யெகோவாவுக்குப் பிரியமானவன்” என்று பொருள் (2 சாமுவேல் 12:24, 25). இவர் அரச குடும்பத்தில் பிறந்த முதல் இஸ்ரவேல் ராஜா ஆவார். இவரது தகப்பன் தன் மூத்த குமாரர்களின் உரிமைகளைப் புறக்கணித்துவிட்டு, இவரையே தன் வாரிசாகத் தேர்ந்தெடுத்தார்: “என் குமாரனாகிய சாலொமோன் எனக்குப் பின் நிச்சயமாகவே அரசாளுவான்.” இவரது வரலாறு 1 இராஜாக்கள் 1-11 மற்றும் 2 நாளாகமம் 1-9 ஆகியவற்றில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. அதோனியாவின் கலகத்தின் காரணமாக, இவரது தகப்பனின் மறைவுக்கு முன்னரே இவரது அரியணை ஏறுதல் விரைவுபடுத்தப்பட்டு, முக்கியமாக நாத்தான் மற்றும் பத்சேபாள் மூலமாக நிறைவேறியது (1 இராஜாக்கள் 1:5-40). இவரது நாற்பது ஆண்டு கால நீண்ட ஆட்சியில் எபிரெய முடியாட்சி அதன் உச்சக்கட்ட சிறப்பை அடைந்தது. இந்த காலகட்டம் யூத வரலாற்றுக் குறிப்புகளின் “அகஸ்டியன் காலம்” என்று சரியாகவே அழைக்கப்படுகிறது. இருப்பினும், இவரது ஆட்சியின் முற்பகுதி மிகவும் பிரகாசமானதாகவும் செழிப்பானதாகவும் இருந்தது; பிற்பகுதியோ, முக்கியமாக இவர் அந்நியப் பெண்களைத் திருமணம் செய்துகொண்டதால் விழுந்துபோன விக்கிரகாராதனையினால் மங்கிப்போனது (1 இராஜாக்கள் 11:1-8; 14:21, 31).

தாவீது தான் இறப்பதற்கு முன் தன் மகனுக்கு இறுதி அறிவுரைகளை வழங்கினார் (1 இராஜாக்கள் 2:1-9; 1 நாளாகமம் 22:7-16; 28). சாலொமோன் தனது ராஜ்யத்தில் நிலைபெற்று, தனது பரந்த பேரரசின் காரியங்களை ஒழுங்குபடுத்திய உடனே, பார்வோனின் மகளைத் திருமணம் செய்துகொண்டதன் மூலம் எகிப்துடன் ஓர் உடன்படிக்கையை ஏற்படுத்திக்கொண்டார் (1 இராஜாக்கள் 3:1), எனினும் அவளைப் பற்றி மேலதிக விவரங்கள் எதுவும் பதிவு செய்யப்படவில்லை. இவர் ஒரு கீழ்த்திசை நாட்டு மன்னனுக்குரிய அனைத்து ஆடம்பரங்களையும் வெளிப்புற மகத்துவத்தையும் கொண்டு தன்னைச் சுற்றிலும் அமைத்துக்கொண்டார், இவரது ஆட்சியும் செழித்தோங்கியது. இவர் தீருவின் ராஜாவான ஈராமுடன் ஓர் உடன்படிக்கை செய்தார், அவர் சாலொமோனின் ஏராளமான திட்டங்களில் பல வழிகளில் பெரிதும் உதவினார்.

தாவீது தான் இறப்பதற்கு முந்தைய சில ஆண்டுகளாக, உடன்படிக்கைப் பெட்டிக்கு ஒரு நிலையான வாசஸ்தலமாக எருசலேமில் ஓர் ஆலயத்தைக் கட்டுவதற்காகப் பொருட்களைச் சேகரிக்கும் பணியில் தீவிரமாக ஈடுபட்டார் (1 நாளாகமம் 29:6-9; 2 நாளாகமம் 2:3-7). தேவனுடைய ஆலயத்தைக் கட்ட அவருக்கு அனுமதி வழங்கப்படவில்லை (1 நாளாகமம் 22:8); அந்த மேன்மை அவரது மகன் சாலொமோனுக்காக ஒதுக்கி வைக்கப்பட்டது.

ஆலயக் கட்டுமானம் நிறைவடைந்த பிறகு, சாலொமோன் எருசலேமிலும் தன் ராஜ்யத்தின் பிற பகுதிகளிலும் பல முக்கியமான கட்டடங்களை எழுப்புவதில் ஈடுபட்டார். நீண்ட பதின்மூன்று ஆண்டுகளாக இவர் ஓபேலின் மீது ஓர் அரண்மனையைக் கட்டுவதில் ஈடுபட்டார் (1 இராஜாக்கள் 7:1-12). அது 100 முழ நீளமும், 50 முழ அகலமும், 30 முழ உயரமும் கொண்டதாக இருந்தது. அதன் உயர்ந்த கூரை நாற்பத்தைந்து கேதுரு தூண்களால் தாங்கப்பட்டிருந்தது, எனவே அந்த மண்டபம் கேதுரு மரக் காடு போல காட்சியளித்தது; இதன் காரணமாகவே ஒருவேளை அது “லீபனோன் வனம் என்னும் மாளிகை” என்ற பெயரைப் பெற்றது. இந்த “மாளிகைக்கு” முன்பாக தூண்களின் மண்டபம் என்றழைக்கப்பட்ட மற்றொரு கட்டடம் இருந்தது, அதற்கு முன்பாக “நியாயத்தீர்ப்பு மண்டபம்” அல்லது சிங்காசன அறை இருந்தது (1 இராஜாக்கள் 7:7; 10:18-20; 2 நாளாகமம் 9:17-19). அது “ராஜாவின் வாசல்” என்றும் அழைக்கப்பட்டது, அங்கு இவர் நீதி வழங்கி, மக்களுக்குத் தரிசனம் தந்தார். இந்த அரண்மனை மிகுந்த மகத்துவமும் அழகும் கொண்ட ஒரு கட்டடமாக இருந்தது. அதில் ஒரு பகுதி பட்டத்து ராணியான பார்வோனின் மகளின் வாசஸ்தலமாக ஒதுக்கப்பட்டது. அரண்மனையிலிருந்து ஆலயத்திற்குச் செல்ல வாசனைமிக்க சிகப்பு சந்தன மரத்தாலான ஒரு தனிப் படிக்கட்டு இருந்தது.

சாலொமோன் நகரத்திற்குத் தாராளமாகத் தண்ணீர் கிடைப்பதை உறுதிசெய்யும் நோக்கில் பெரிய பணிகளையும் மேற்கொண்டார் (பிரசங்கி 2:4-6). பின்னர் இவர் நகரத்தின் பாதுகாப்பிற்காக மில்லோவைக் (செப்டுவஜின்ட்: “அக்ரா”) கட்டி, அதைச் சுற்றிலும் கொத்தளங்களின் வரிசையை நிறைவு செய்தார் (1 இராஜாக்கள் 9:15, 24; 1 இராஜாக்கள் 11:27). தன் ராஜ்யத்திற்கு எதிரிகளின் தாக்குதல் ஏற்படும் வாய்ப்புள்ள பல்வேறு இடங்களில் அதன் பாதுகாப்பிற்காகப் பல அரண்களையும் இவர் எழுப்பினார் (1 இராஜாக்கள் 9:15-19; 2 நாளாகமம் 8:2-6). இவரது மாபெரும் சாதனைகளில், வனாந்தரத்தில் தத்மோரைக் (பார்க்க) கட்டி அதை ஒரு வர்த்தக மையமாகவும், இராணுவக் காவல் நிலையமாகவும் மாற்றியதும் குறிப்பிடப்பட வேண்டும்.

இவரது ஆட்சியின் போது பாலஸ்தீனம் பெரும் வர்த்தக செழிப்பைக் கண்டது. தரைவழியாக தீரு, எகிப்து, அரேபியா ஆகியவற்றுடனும், கடல்வழியாக ஸ்பெயின், இந்தியா மற்றும் ஆப்பிரிக்கக் கடற்கரைகளுடனும் விரிவான வர்த்தகம் நடைபெற்றது; இதன் மூலம் சாலொமோன் அளப்பரிய செல்வத்தையும் அனைத்து தேசங்களின் விளைபொருட்களையும் குவித்தார் (1 இராஜாக்கள் 9:26-28; 10:11, 12; 2 நாளாகமம் 8:17, 18; 2 நாளாகமம் 9:21). இது இஸ்ரவேலின் “பொற்காலம்” ஆகும். சாலொமோனின் அரசவையின் ராஜரீக மகத்துவமும் சிறப்பும் நிகரற்றதாக இருந்தன. அவருக்கு எழுநூறு மனைவிகளும் முந்நூறு மறுமனையாட்டிகளும் இருந்தனர்; இது ஒரே நேரத்தில் அவரது பெருமை, செல்வம் மற்றும் சிற்றின்ப நாட்டத்திற்கான சான்றாக இருந்தது. அவரது குடும்பத்தைப் பராமரிப்பதற்குப் பெருமளவிலான செலவு தேவைப்பட்டது. ஒரு நாளுக்குத் தேவையான உணவுப் பொருட்கள்: “முப்பது கலம் மெல்லிய மாவும், அறுபது கலம் சாதாரண மாவும், கொழுத்த பத்து மாடுகளும், மேய்ச்சல் நிலத்திலிருந்து கொண்டுவரப்பட்ட இருபது மாடுகளும், நூறு ஆடுகளும், இவை தவிர மான்களும், வெளிமான்களும், வரையாடுகளும், கொழுத்த பறவைகளும்” ஆகும் (1 இராஜாக்கள் 4:22, 23).

சாலொமோனின் ஆட்சி மிகுந்த பொருளாதார செழிப்பின் காலமாக மட்டுமன்றி, சமமான அறிவார்ந்த செயல்பாடுகளுக்கும் குறிப்பிடத்தக்கதாக இருந்தது. தன் மக்களிடையே ஏற்பட்ட இந்த புதிய அறிவுசார் மறுமலர்ச்சியிலும் இவர் அவர்களின் தலைவராக இருந்தார். “அவர் மூவாயிரம் நீதிமொழிகளைச் சொன்னார்; அவருடைய பாடல்கள் ஆயிரத்து ஐந்து. அவர் லீபனோனில் உள்ள கேதுரு மரம் தொடங்கி சுவரில் முளைக்கும் ஈசோப் செடி வரையுள்ள மரங்களைப் பற்றியும் பேசினார்: அவர் மிருகங்கள், பறவைகள், ஊரும் பிராணிகள், மீன்கள் ஆகியவற்றைப் பற்றியும் பேசினார்” (1 இராஜாக்கள் 4:32, 33).

இவரது புகழ் அனைத்து தேசங்களிலும் பரவியது, “சாலொமோனின் ஞானத்தைக் கேட்பதற்கு” மக்கள் தூரத்திலிருந்தும் அருகிலிருந்தும் வந்தனர். இவ்வாறு எருசலேமுக்கு ஈர்க்கப்பட்டவர்களில் அரேபியா பெலிக்ஸ் பகுதியிலுள்ள ஒரு நாடான சேபாவின் ராணியாகிய “தென்தேசத்து ராணியும்” ஒருவர் (மத்தேயு 12:42). “தனிமையில் வாழ்ந்த ஓர் அரேபிய ராணி, தனது அமைதியான தேசத்தின் பழமையான வழக்கங்களை உடைத்தெறிந்து, வனாந்தரத்தைக் கடக்கும் ஒரு நீண்ட பயணத்தின் சுமைகளையும் ஆபத்துக்களையும் எதிர்கொள்ளத் துணிந்தாள் என்றால், அவளது வாஞ்சை மிகவும் ஆழமானதாகவும், அவரது புகழ் மிகவும் பெரியதாகவும் இருந்திருக்க வேண்டும். ஆனாலும் அவள் இதை மேற்கொண்டு, பாதுகாப்பாக நிறைவேற்றினாள்” (1 இராஜாக்கள் 10:1-13; 2 நாளாகமம் 9:1-12). தான் கண்டவற்றாலும் கேட்டவற்றாலும் அவள் பிரமிப்படைந்தாள்: “அவளிடத்தில் பின்னும் உயிர் இல்லாதது போலாயிற்று.” பரஸ்பர பரிசுகளைப் பரிமாறிக்கொண்ட பிறகு, அவள் தன் சொந்த நாட்டிற்குத் திரும்பினாள்.

ஆனால் யூத வரலாற்றின் அந்தப் பொற்காலம் கடந்துபோனது. சாலொமோனின் மகிமையின் பிரகாசமான நாள் மேகங்களிலும் இருளிலும் முடிந்தது. அவரது உயர்ந்த நிலையிலிருந்து ஏற்பட்ட வீழ்ச்சியும் சரிவும் ஒரு சோகமான பதிவாகும். இவரது வீழ்ச்சிக்கான முக்கியக் காரணங்கள் இவரது பலதார மணமும் இவரது பெருஞ்செல்வமுமே ஆகும். “அவர் வயதானபோது, தன் பிரியமான பெண்களுடன் அதிக நேரத்தைச் செலவிட்டார். அந்த வீணான பெண்களிடையே வாழ்ந்த அந்த வீணான ராஜா—ஏனெனில் 1,000 பெண்களும், அவர்களுடைய வீணான மற்றும் தீங்கிழைக்கும் பணியாளர்களும் அவர் கட்டிய அரண்மனைகளையும் உல்லாச மாளிகைகளையும் நிரப்பியிருந்தனர் (1 இராஜாக்கள் 11:3)—முதலில் அவர்களின் புறமத பழக்கவழக்கங்களைப் பொறுத்துக்கொள்ளவும், பின்னர் அவற்றைப் பின்பற்றவும் கற்றுக்கொண்டார். உண்மையில், அவர் தன் மனதில் இஸ்ரவேலின் தேவனை நம்புவதை நிறுத்தவில்லை. பெரிய பண்டிகைகளில் ஆலயத்தில் வழக்கமான பலிகளைச் செலுத்துவதையும் அவர் நிறுத்தவில்லை. ஆனால் அவரது இருதயம் தேவனுக்கு முன்பாக நேர்மையாக இருக்கவில்லை; அவரது ஆராதனை வெறும் சடங்காக மாறியது; உண்மையான மத வைராக்கியம் மங்கிப்போனதால் வெறுமையாகிப்போன அவரது ஆத்துமா, எதிர்ப்பட்ட எந்தவொரு மத உணர்ச்சிவசத்தாலும் நிரப்பப்பட நாடியது. இப்போது முதன்முறையாக, கிதியோனுடையதைப் (நியாயாதிபதிகள் 8:27) போன்றோ அல்லது தாண் புத்திரருடையதைப் (நியாயாதிபதிகள் 18:30, 31) போன்றோ வெறும் ஒழுங்கற்றதாகவோ அல்லது தடைசெய்யப்பட்டதாகவோ இராமல், அப்பட்டமான விக்கிரகாராதனையாக இருந்த ஓர் ஆராதனை யெகோவாவுடைய மக்களுக்கு மத்தியில் பகிரங்கமாக நிறுவப்பட்டது” (1 இராஜாக்கள் 11:7; 2 இராஜாக்கள் 23:13).

இது அவர்மேல் தேவனுடைய கோபத்தைக் கொண்டுவந்தது. அவரது எதிரிகள் அவருக்கு விரோதமாக மேலோங்கினர் (1 இராஜாக்கள் 11:14-22, 23-25, 26-40), தேசத்தின் மேல் அடுத்தடுத்து ஆக்கினைகள் வந்தன. இப்போது அனைத்தின் முடிவும் வந்தது, நாற்பது வருட ஆட்சிக்குப் பிறகு அவர் இறந்து, தாவீதின் நகரத்தில் அடக்கம் பண்ணப்பட்டார்; “அவருடன் இஸ்ரவேலின் குறுகிய கால மகிமையும் ஒற்றுமையும் அடக்கம் செய்யப்பட்டன.” “அவர் தனது ராஜ்யத்தைப் பிரித்து, தன் பெயரை அவமானப்படுத்துவதற்காக ஒரேயொரு பலவீனமான மற்றும் பயனற்ற மகனை மட்டுமே விட்டுச் சென்றார்.”

ராலின்சன் கூறுகிறார்: “சாலொமோனின் ராஜ்யம் என்பது வேதாகம வரலாற்றில் மிகவும் வியக்கத்தக்க உண்மைகளில் ஒன்றாகும். நூற்றுக்கணக்கான ஆண்டுகளாகப் போர்க்குணம் கொண்ட பழங்குடியினருக்கு மத்தியில் பெரும் போராட்டத்துடன் தனது தனித்தன்மையை நிலைநிறுத்தி வந்ததும், அந்தப் பழங்குடிகள் ஒவ்வொன்றாலும் மாறி மாறி ஆளப்பட்டு ஒடுக்கப்பட்டதுமான ஒரு சிறிய தேசம், ஒரு போர்வீர மன்னனின் திறமையால் திடீரென்று மகிமைக்கும் மேன்மைக்கும் உயர்த்தப்படுகிறது. யூப்ரட்டீஸ் நதி முதல் எகிப்தின் எல்லை வரை 450 மைல் தூரத்திற்குப் பரவியுள்ள ஒரு பேரரசு நிறுவப்படுகிறது; வேகமாக உருவாக்கப்பட்ட இந்தப் பேரரசு, அரை நூற்றாண்டு காலம் நீடிக்கும் ஒரு சமாதான காலகட்டத்திற்குள் உடனடியாக நுழைகிறது. செல்வம், மகத்துவம், கட்டடக் கலைச் சிறப்பு, கலை மேன்மை, வணிக முயற்சி, பூமியின் பெரிய தேசங்களுக்கு மத்தியில் ஒரு கண்ணியமான நிலை ஆகியவை இந்தக் காலகட்டத்தில் அனுபவிக்கப்படுகின்றன; அதன் முடிவில் ஒரு திடீர் சரிவு ஏற்படுகிறது. ஆளும் தேசம் இரண்டாகப் பிளவுபடுகிறது, அடிமைப்பட்ட இனங்கள் விலகிப் போகின்றன, அண்மையில் பெற்ற மேன்மை முற்றிலும் இழக்கப்படுகிறது; போராட்டம், சண்டை, ஒடுக்குமுறை, மீட்சி, அவமானகரமான அடிபணிதல் மற்றும் தீவிர முயற்சி ஆகியவற்றின் களம் மீண்டும் தொடங்குகிறது.” — வரலாற்று விளக்கங்கள்.